Minggu, 15 November 2015

KELANGAN HP :D



1.     Ahmad Rizal                              (04)        : dados  Radit                                           
2.     Fadya Oktaviani Dewi               (09)        : dados  Lia
3.     Rahmatia Aini                            (19)        : dados  Lani
4.     Riski Ananda Safitri                  (20)        : dados  Narator
5.     Tia Yulifah                                 (26)        : dados  Mbak Eni
6.     Vanny Bhekti O.                        (29)         : dados  Mbok Marni
7.     Yuli Ikma Wati                          (32)         : dados Penyuting Gambar



"KELANGAN HP"
Ing sawijining dina. Radit, Lia lan Lani arep nggawe tugas bareng ning omahe Lani.

Radit, Lia           : “Assalamualaikum.”
Lani                      : “Wa’alaikumsalam. Woo... Jam samene kok nembe teka.”
Radit                    : “On time si iki?”
Lani                      : “On time apane? Wis jelas telat nemen.”
Lia                         : “Huss... Wis ora usah ribut. Mau ngenteni Radit mangan ndisek. Wong Radit mangan ko limang tahun. Suwene porrrr.”
Lani                      : “Woo... karan uwong. Yo wis ayo mlebu.”

Ing ruang tamu. Radit, Lia, lan Lani podo njegok lan cerita-cerita.

Lani                       : “Mbok... Mbok Marni... tulung gaweke ngombe kanggo kanca-kanca.”
Mbok Marni        : “ Beres... Tigo njih?”
Lani                       : “Njih mbok.”
Lia                          : “Walah... ora usah repot-repot.”
Radit                     : “Jajane ojo lali lho. Yen ana jajane kan dadi      semangat gawe tugase.”
Lia                          : “Huss.. kowe kui jajan wae.”

Mbok Marni        : “Niki unjukane kalian jajanipun.”
Lia, Radit, Lani  : “Matur Nuwun.”
Mbok Marni        : “Iyo. Meh do gawe opo iki?”
Radit                     :  “Meh gawe tugas sekolah mbok.”
Mbok Marni        : “Lah ngono ra. Aja dolan terus pikirane. Yo wis , aku tak ngumbahi sek yo.
             Radit                    : “ Iki tugase kon piye to?”
             Lia                         : “Kuwi lho, kon gawe teks drama basa jawa.”
             Radit                    : “Gampang, gari golek wae ning mbah google.”
            Lia                          : “Yo wis nacak tak golek sek mboan ono gambaran.”
             Radit                      : “Piye wes nemu durung?”
          Lani                         :  “Kowe kui ora golek malah ngomong wae!”
          Radit                       :  “Iyo iyo, aku tak goleki sisan.”
                                  “Lho yak? kowe kok malah facebookan?”
          Lia                            : “Hehe.. nyambi sitik ora popo lah.”

            Lia                           : “Nah wis nemu kie aku. Judule ‘Tresna Irul Marang Yeni’.”
          Lani                         : “ Wah koyone apik kui. piye ceritane?”
          Lia                            : “Dadi Irul karo Yeni kuwi kanca sak kelas. Saben dina bocah 2 kui digasaki terus karo kanca-kancane. Banjur akhire bocah 2 kui jadian.”
         Radit                        : “Wah, apik kui. Mengko tak ganti maneh ben ra ngetoroni golek nang mbah google.”
         Lani                          : “Yo wis, tapi temenan lho!”
         Radit                        :  “iyo temenan. Wah wes sore iki aku karo Lia arep bali ndisek yo?”
         Lani                          : “iyo, ati-ati yo?”

Bengine, Eni mbake Lani lagi kebingungan golek hp seng ilang.
      
        Mbak Eni                : “Aduh, hp ku ning ngendi yo, gawat kie nek ilang. Hp larang kuwi.  Lani!!! Kowe ngerti hp ku nang ngendi pora?”
       Lani                          : “Goleki apa to mbak? Ko koyone kebingungan.”
       Mbak Eni                : “Iki lho dek, hp ku ilang.”
       Lani                          : “Hp seng endi mbak?”
       Mbak Eni                : “Kae lho, hp impor asli Amerika, seng mburine ono gambar apel kroake. Hp sing paling larang dewe kae lho.”
      Lani                           : “Oalahh... lha mbok delehake ngendi mbak? Dieling-eling sek.”
     Mbak Eni                  : “Mau isuk kui ning kene... Apa dijupuk kancamu kae sing mau awan gawe tugas nang kene?”
     Lani                            : “ Aja nuduh sembarangan ngono ra. Jajal digoleki sek maneh.”

 Lia lan Radit teka marang omahe Lani

     Lia, Radit                : “Assalamualaikum.”
     Lani, Mbak Eni      :” Walaikumsalam.”
     Mbak Eni                 : “Lha kae kancamu teka. Mesti  meh mbelekake hp ku.”
     Lani                           : “Aja nuduh sek mbak.”

     Lia                             : “Eh lan, iki teks dramane wes tak edit karo Radit. Gari ngeprint tok kie.”
    Lani                           : “Sip, mengko tak printke nang warnet.”
   Mbak Eni                  : “Nah iki bocahe!  eh ngaku kowe njupuk hp ne aku pora?”
   Radit                          : “Lhoh, sembarangan nek ngarani. Duwe bukti apa sampeyan?”
   Mbok Marni                 : “Ana apa si kok ribut-ribut?”
    Lani                                : “Iki lho mbok, mbak Eni kelangan hp, banjur nuduh Radit seng jupuk?”
   Mbok Marni                 : “Walahh... koyo ngono wae ribut. Sing di maksud hp iki po?  Mau awan hp iki nggletak ning kursi ngarep. Terus tak jupuk si mbok ben ora ilang.”
    Mbak Eni                 : “Hoalah mbok, kok ora ngomong awet mau si?”
    Mbok Marni            : “Mau sore ki aku meh kandha, tapi akeh gawean dadine lali”.
    Radit                         : “Kae ra, dudu aku sing jupuk ngerti!”
    Lia                              : “Mulane aja nuduh sembarangan.”
    Mbak Eni                 : “ Hehe iyo, ngapurane yo dit, yak?”
    Radit                         : “Iyo, ngesok maneh yen ra duwe bukti aja nuduh sembarangan.”
    Mbak Eni                : “iyo..iyo..”








TAMAT